Music & Wine Pairing

Music and Wine Pairing Workshop!!!

Εμείς εδώ στο WSPC έχουμε συνηθίσει να μιλάμε για συνδυασμό κρασιού και φαγητού!! Υπάρχει άραγε συνδυασμός κρασιού και μουσικής?

Να πιω το Ξινόμαυρο μου με Pink Floyd ή θα μου ‘πάει’ καλύτερα με Χατζηδάκη ή μήπως με το ‘Summer Wine’ ?

Η μουσική που ‘παίζει’ ένα Wine Bar, επηρεάζει την απόλαυση των κρασιών??

Την Τρίτη 19/5 εξερευνήσαμε το συνδυασμό κρασιού και μουσικής σε μία πρωτότυπη και κεφάτη γευσιγνωσία!

Τελικά πόσο μπορεί να επηρεάσει το είδος της μουσικής την απόλαυση του κρασιού;

Τις δικές της απαντήσεις δίνει η κα. Μαρία Τριτάρη, αγαπημένη σπουδάστρια του W.S.P.C., μέσα από το δημοσιευμένο άρθρο της, στην ιστοσελίδα αθηΝΕΑ: http://a8inea.com/

 

If Tasting is a Crime, I Plead Guilty**

Είμαι σίγουρη ότι όσο ομορφαίνεις την ατμόσφαιρα γύρω από ένα κρασί, ώστε να συμμετέχουν όλες οι αισθήσεις σου, τόσο μεγαλώνει η απόλαυση. Ένα κομψά στρωμένο τραπέζι, μεγάλα και καθαρά ποτήρια, ιδανικά ταιριαστό και νόστιμο φαγητό, αγαπημένη παρέα, αλλά και μια εκλεκτή μελωδία στο background μπορούν να απογειώσουν την εμπειρία μας. Την προηγούμενη Τρίτη είχα την τύχη να παρακολουθήσω ένα ιδιαίτερο workshop, υπό την τεχνική επιμέλεια του Βασίλη Βαρελά -οινολόγου και ταυτόχρονα μουσικολόγου- και υπό την καθοδήγηση του Κωνσταντίνου Λαζαράκη MW, στην αγαπημένη μου σχολή οινογνωσίας, το WSPC. Θέμα; Ο συνδυασμός μουσικής και κρασιού! Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν είχα σκεφτεί πως μπορεί ένα μουσικό κομμάτι να γίνει το ιδανικό ταίρι ενός κρασιού. Κι όμως το αποδείξαμε. Δοκιμάσαμε 6 διαφορετικά κρασιά μόνα τους, και στην συνέχεια υπό την ακουστική συνοδεία δύο εντελώς διαφορετικού στιλ μουσικών κομματιών για το καθένα ξεχωριστά. Στο τέλος συζητήσαμε και ψηφίσαμε ποιο από τα δύο ταίριαζε και αναδείκνυε καλύτερα το εκάστοτε κρασί. Για παράδειγμα, το χαρούμενο και γεμάτο οξύτητα Albariño εκδηλώθηκε καλύτερα με ένα jazz κομμάτι, το Someday My Prince Will Come, καθώς η πολυπλοκότητα και η λυπητερή ιστορία της Όπερας του Gluck Orfeo ed Euridice δεν καθρεφτίστηκαν στην απλότητα του κρασιού. Αντίθετα, το βαθύ και γεμάτο αρώματα λευκό Bordeaux Château Carbonnieux 2012, το οποίο από μόνο του σε βάζει στη διαδικασία να κλείσεις τα ματιά και να ταξιδέψεις, ήταν ο απόλυτος συνδυασμός με την Pavane του Gabriel Fauré. Η Ράμνιστα του Κυρ Γιάννη, ένα κρασί αρκετά φλύαρο και με πολλές γωνιές, χόρεψε καλύτερα στον ρυθμό ενός νευρικού Flamengo, παρά στη ροή του Shine On You Crazy Diamond των Pink Floyd. Είναι πολύ ενδιαφέρον να καταφέρεις να απομονώσεις τη μουσική και το κρασί και να τα παντρέψεις αντικειμενικά, γεγονός που μπορεί να βοηθήσει τόσο στην απόλαυση, όσο και στην προώθηση ενός κρασιού. Αν και για μένα ήταν αρκετά δύσκολο να αφήσω απ’ έξω το συναισθηματικό κομμάτι. Αναμένουμε με αγωνία τη συνέχεια των workshops!