Honorships

WSET® Honor's Diploma

Το WSPC® στην επίσημη αποφοίτηση των σπουδαστών του, απονείμει τον Τιμητικό Τίτλο WSET® Honor's Diploma σε προσωπικότητες που με το όραμα τους και το ήθος τους συνέβαλαν στην εξέλιξη του ελληνικού κρασιού. Το έργο τους δίνει σωστό προσανατολισμό και ορίζοντα μέλλοντος στις νέες γενιές. Στόχος του WSPC® είναι οι Επίτιμοι Honor's Diploma (HON AIWS) μαζί με τους σπουδαστές μας να αποτελούν μέλη της παγκόσμιας εκπαιδευτικής κοινότητας του WSET®.

Οι προσωπικότητες που έχουν τιμηθεί μέχρι σήμερα είναι:

Κα. Ρωξάνη Μάτσα Hon AIWS: Απονομή 26 Απριλίου 2010, Δρ. Σταυρούλα Κουράκου - Δραγώνα Hon AIWS: Απονομή 14 Μαϊου 2012, Κος. Παύλος Καρακώστας OBE, Hon AIWS: Απονομή 12 Μαϊου 2014, Κος. Γιάννης Μπουτάρης Hon AIWS: Απονομή 23 Μαϊου 2016.

Ρωξάνη Μάτσα Hon AIWS

Γεννήθηκα το 1952 στη Λωζάννη της Ελβετίας από πατέρα λογοτέχνη και διπλωμάτη και πέρασα τα παιδικά μου χρόνια σε διάφορες χώρες, πράγμα που ίσως ενίσχυσε την ανάγκη μου να ριζώσω αργότερα στο οικογενειακό κτήμα. Το 1967 γύρισα στην Ελλάδα και σπούδασα στο Κολλέγιο Θηλέων Αγίας Παρασκευής και στη σχολή Δοξιάδη. Για ένα διάστημα εργάστηκα στη γκαλερί Ζουμπουλάκη και στο αρχιτεκτονικό γραφείο του ξαδέλφου μου Παύλου Καλλιγά, γρήγορα όμως κατάλαβα ότι δεν ήθελα να εγκαταλείψω το κτήμα μας, μέρος της ιστορικής κληρονομιάς ΚΑΜΠΑ στην Κάντζα. Ξεκίνησα οικογενειακώς και συνέχισα, από το 1980, σε συνεργασία με την εταιρία ΜΠΟΥΤΑΡΗ, που μου πρόσφερε την τεχνογνωσία της. Μαζί δημιουργήσαμε βραβευμένα κρασιά όπως το Chateau ΜΑΤΣΑ & ΛΑΟΥΤΑΡΗ κι αργότερα τη ΜΑΛΑΓΟΥΖΙΑ, ποικιλία την οποία βοήθησα να επεκταθεί σε όλη την Ελλάδα. Από το 1998 ο αμπελώνας καλλιεργείται βιολογικά και κάνουμε διάφορα πειραματικά κρασιά, όπως το Syrah χωρίς θειώδη.

Μέχρι σήμερα η οινοποιός Ρωξάνη Μάτσα προσέφερε στο επώνυμο ελληνικό εμφιαλωμένο κρασί αναγνώριση και ήταν αυτή στην οποία οφείλεται η άνθιση του Αττικού αμπελώνα που είναι ο μεγαλύτερος της χώρας.

Το 2012 η Ρωξάνη Μάτσα εκδίδει το βιβλίο: Ανδρέας Π. Καμπάς - Ο "Πατριάρχης" της Μεσογαίας και η Τέχνη του Κρασιού (συγγραφική ομάδα: Εμμανουέλα Νικολαϊδου & Ζέτα Παπαγεωργοπούλου), καταγράφοντας ολόκληρη την ιστορική κληρονομιά του Καμπά "το όνομα του οποίου είναι συνώνυμο με την ιστορία του ελληνικού κρασιού". Μέσα από το βιβλίο της κατάφερε να "ανασυνθέσει την ξεχωριστή περίπτωση αυτού του οινοποιείου, στην ύπαρξη του οποίου οφείλεται ουσιαστικά η αναγνώριση του οίνου Ονομασίας Προέλευσης Ανώτερης Ποιότητας "Μαντινεία".

Δρ. Σταυρούλα Κουράκου - Δραγώνα Hon AIWS

Η Σταυρούλα Κουράκου-Δραγώνα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928. Διδάκτορας της χημικής επιστήμης με σπουδές οινολογίας στη Γαλλία, διηύθυνε επί εικοσαετία (1964-1984) το Ινστιτούτο Οίνου, ίδρυμα έρευνας του τότε Υπουργείου Γεωργίας, στο οποίο εργαζόταν ως ερευνήτρια από το 1953.

Ως προϊσταμένη του Ιδρύματος εισηγήθηκε το 1964 τη νομοθετική καθιέρωση και προστασία των οίνων ελληνικών περιοχών που θα μπορούσαν να αποτελέσουν την κατηγορία των οίνων με γεωγραφική επωνυμία καταγωγής, των οίνων «Ονομασίας Προελεύσεως». Η κάθε υποψήφια αμπελουργική περιοχή θα έπρεπε να πληροί ορισμένες ποιοτικές προϋποθέσεις, η δε οινική της παράδοση να τεκμηριώνεται από γραπτές ιστορικές πηγές.

Έτσι άρχισε ένα ερευνητικό πρόγραμμα του Ιδρύματος που κάλυψε όλη την Ελλάδα, με συνέπεια να αναδειχθούν ξεχασμένες γηγενείς ποικιλίες αμπέλου και να επεκταθεί η αμπελοκαλλιέργεια σε περιοχές που φημίζονταν για την ποιότητα των κρασιών τους ήδη από παλαιότερους αιώνες, είχαν όμως εγκαταλειφθεί είτε λόγω των ιστορικών περιπετειών της χώρας είτε λόγω καταστροφής των αμπελώνων από τη φυλλοξήρα. Η ίδια επισκέφθηκε κάθε αμπελουργική γωνιά της ελληνικής γης, μίλησε με αμπελουργούς νέων και παλαιότερων γενιών, συγκέντρωσε και κατέγραψε παραδόσεις, λαογραφικά και ιστορικά στοιχεία, και κρατάει μέχρι σήμερα στενές σχέσεις με τον παραγωγικό κόσμο. Απέκτησε δίκαια το προσωνύμιο «Η Κυρά των Αμπελιών».

Έχει επισκεφθεί με αποστολή όλες σχεδόν τις αμπελουργικές χώρες του κόσμου αποκομίζοντας εμπειρίες και προσφέροντας υπηρεσίες στη διεθνή κοινότητα, για τις οποίες παρασημοφορήθηκε από την Γαλλία και την Ισπανία.

Τη δεκαετία του 1970, με δική της εισήγηση, αναγνωρίζονται νομοθετικά οι πρώτες γεωγραφικές επωνυμίες καταγωγής και κάνουν την εμφάνισή τους στην αγορά οι πρώτοι ελληνικοί οίνοι «Ονομασίας Προελεύσεως», τους οποίους υποστήριξε –και εξακολουθεί να υποστηρίζει– με πολλές δημοσιεύσεις στον ελληνικό και ξένο Τύπο, με ανακοινώσεις σε Συνέδρια και διεθνή fora, αλλά και με αυτοτελείς δικές της εκδόσεις.

Χάρη στο διεθνές της κύρος (ομόφωνα εκλεγμένη πρόεδρος [1979-1982] του O.I.V., διεθνούς διακυβερνητικού Οργανισμού Αμπέλου και Οίνου με έδρα το Παρίσι, μέλος της Ακαδημίας Αμπέλου και Οίνου της Ιταλίας, αντεπιστέλλον μέλος της Γεωργικής Ακαδημίας της Γαλλίας, επανειλημμένα πρόεδρος Επιτροπών της Ε.Ο.Κ., παρασημοφορημένη από τη Γαλλία και την Ισπανία, κ.ά.), αλλά και την εκτίμηση των νεότερων και εν ενεργεία συναδέλφων της, πέτυχε την αναγνώριση και προστασία ελληνικών ιστορικών «Ονομασιών Προελεύσεως» ακόμη και το 2011, όταν είχε πια από χρόνια συνταξιοδοτηθεί. Υπήρξε ένας οραματιστής δημόσιος υπάλληλος, τεχνοκράτης, που είχε τη δύναμη να κάνει το όραμα πράξη.

Ως προς τα αλκοολούχα ποτά και τα αποστάγματα η κ. Κουράκου χρημάτισε επί τετραετίας πρόεδρος της Επιτροπής του O.I.V. για τα αποστάγματα αμπελοοινικής προέλευσης, καθώς και πρόεδρος της Επιτροπής ad hoc των Υπουργών Γεωργίας της Ε.Ε. για τη θέσπιση κανονισμού των αλκοολούχων ποτών. Και επέτυχε εντός εξαμήνου να θεσπισθεί ο κανονισμός έπειτα από εικοσαετίας άκαρπων διαπραγματεύσεων επί άλλων προεδριών.

          Στο πλαίσιο αυτού του κανονισμού, πολλά άρθρα του οποίου συντάχθηκαν από την ίδια, πέτυχε την προστασία της επωνυμίας «Ούζο» παρόλο που δεν ήταν γεωγραφική ένδειξη καταγωγής. Για να το πετύχει αυτό προετοίμαζε από χρόνια το έδαφος με σειρά διαλέξεων σε διεθνή forum και δημοσιεύσεων σχετικά με τις «κατά παράδοση επωνυμίες», δηλαδή τις επωνυμίες προϊόντων που υποδηλώνουν έμμεσα, λόγω μακραίωνης αποκλειστικής χρήσης την καταγωγή ενός εκάστου των προϊόντων. Με το ίδιο αυτό επιχείρημα, δηλαδή της ονομασίας κατά παράδοση, είχε πετύχει παλαιότερα την αποδοχή από τη νομοθεσία της ΕΟΚ την προστασία της επωνυμίας «Ρετσίνα».

          Στους διεθνείς κύκλους είχε τη φήμη ενός ιδιαίτερα καλού διαπραγματευτή. Γι’ αυτό όταν το 2002, επιστρατεύτηκε, με αίτημα των φορέων της Σαντορίνης να υποστηρίξει το θέμα του Vinsanto έναντι των αντιδράσεων της Ιταλίας, στην Commission είπαν: «Το θέμα έκλεισε, η Κουράκου δεν έρχεται έπειτα από τόσα χρόνια στις Βρυξέλες χωρίς να είναι έτοιμη με ατράνταχτα επιχειρήματα για να πετύχει».

Έχει γράψει επιστημονικά βιβλία και δημοσιεύσει πολλές ερευνητικές εργασίες στον ελληνικό και τον ξένο τύπο σε θέματα της ειδικότητάς της, μιας ειδικότητας, χάρη στην οποία μπορεί να ερμηνεύσει από άλλη σκοπιά, κείμενα της αρχαίας γραμματείας που αναφέρονται στο αμπέλι και το κρασί. Η εξοικείωση με τον αρχαίο κόσμο είναι κληρονομιά που της άφησε η Σταυρούλα Κουράκου, η γιαγιά της, δασκάλα από την Μεγάλη του Γένους Σχολή.

Μόλις το 2013, κυκλοφόρησε το νέο της βιβλίο, 278 σελίδων, από τις εκδόσεις Φοίνικα, με τίτλο ΑΜΠΕΛΟΣ & ΟΙΝΟΣ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ .

Παύλος Γ. Καρακώστας OBE Hon AIWS

Γεννήθηκε το 1945. Το 1971, σε ηλικία 26 ετών αναλαμβάνει την διοίκηση της εταιρίας ΓΕΝΚΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α.Ε. στην οποία παραμένει πρόεδρος μέχρι και σήμερα. H οικογένεια Καρακώστα διεισδύει στη διανομή επωνύμων κρασιών το 1935. Αποτελούσαν τότε τους επίσημους προμηθευτές οίνου της Βασιλικής οικογένειας. Το 1938, η οικογένεια Καρακώστα ανοίγει το πρώτο gourmet εστιατόριο, το «Cellar» επί της οδού Κριεζώτου. Συνεχίζοντας την παράδοση της οικογένειας, ο Παύλος Γ. Καρακώστας ιδρύει το 1989 το πρώτο οινικό club της Ελλάδας, το Athenian Wine Club, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Cellier Wine Club.

Η ΓΕΝΚΑ, με έτος ίδρυσης το 1877, έχει εμπορευτεί και οδηγήσει στην επιτυχία μάρκες όπως το NOYNOY, Κρασί Cellar, Pampers, Ballantines, Courvoisier, Mumm, Sandeman & Canadian Club. Το 1971 ο Παύλος Γ. Καρακώστας πραγματοποιεί την πρώτη εισαγωγή στην Ελλάδα ενός από τους σπουδαιότερους οινοπαραγωγούς του πλανήτη, του Baron Philippe de Rotschild, ακολούθησαν οι Champagne Bollinger, Cognac Delamain, E. Guigal, Bouchard Pere, Marchese Antinori, Angelo Gaja, Miguel Torres, Marques de Caceres, Graham’s Port, Robert Mondavi, Penfolds. Το 2000 ξεκινάει την αντιπροσώπευση και διανομή επωνύμων ελληνικών κρασιών. Ετικέτες όπως  Λυραράκης, Κτήμα Μερκούρη & Κτήμα Παπαϊωάννου βρίσκονται στο χαρτοφυλάκιο του.  

Το 1986 δημιούργησε την εταιρία "ΜΥΡΤΩΑ Α.Ε." με σκοπό την αναστήλωση του κτήματος Μοντοφώλι στην Κάρυστο. Το Κτήμα Μοντοφώλι λόγω της καλλιεργήσιμης και ιδιαιτέρως γόνιμης γης του καθώς και της ιστορικής του σημασίας για την περιοχή,  υπήρξε ανέκαθεν σημείο αναφοράς στην μακραίωνη ιστορία της Καρύστου. Το 1987 το κτήμα παράγει ένα κρασί γλυκό - το «ΚΤΗΜΑ ΜΟΝΤΟΦΩΛΙ» -, με τον τρόπο που γίνονταν από αρχαιοτάτων χρόνων τα γλυκά κρασιά στα νησιά του Αιγαίου Πελάγους.

Διετέλεσε επί 20 χρόνια μέλος του Δ.Σ. στο Ελληνοβρετανικό Εμπορικό Επιμελητήριο και επί τετραετίας πρόεδρος του. Έχει επίσης διατελέσει επί 22 χρόνια μέλος του Δ.Σ. του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου (ΣΕΟ) και επί 4 χρόνια πρόεδρος του. Η Διεθνής Κοινότητα αναγνωρίζει το έργο του και την μακρόχρονη εμπορική και οινοπαραγωγική του δράση και τον παρασημοφορεί με τις παρακάτω τιμητικές  διακρίσεις:

  • OFFICER OF THE ORDER OF THE BRITISH EMPIRE (OBE).
  • CHEVALIER DE L’ORDRE DU MÈRITE AGRICOLE.
  • KEEPER OF THE QUAICH.
  • CHEVALIER DE L’ORDRE DE NAPOLEON.

Είναι επίσης Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος των εταιριών ΔΥΝΑΜΙΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ Α.Ε., ΓΕΝΚΑ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑΚΗ Α.Ε., ΙΟΝΙΚΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε (Hilton) και μέλος του ΔΣ της ALPHA BANK.

Ο Παύλος Γ. Καρακώστας είναι παντρεμένος με τη Μαριάννα και έχουν τρία παιδιά.

Γιάννης Μπουτάρης Hon AIWS

Ο Γιάννης Μπουτάρης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη (1942). Είναι απόφοιτος του Τμήματος Χημείας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έχει δίπλωμα Οινολόγου από το Ινστιτούτο Οίνου (1967). Διετέλεσε Αναπληρωτής Διευθυντής, Τεχνικός Διευθυντής και Διευθύνων Σύμβουλος της οικογενειακής επιχείρησης Ι. Μπουτάρης & Υιός Οινοποιητική Α.Ε. (1969 – 1996). Το 1996 αποχώρησε από την οικογενειακή εταιρεία και το 1998 ίδρυσε την "Κυρ-Γιάννη Α.Ε.", με τα ομώνυμα κρασιά και οινοποιεία στους ιδιόκτητους αμπελώνες στο Γιαννακοχώρι Νάουσας και στο Αμύνταιο, την οποία διευθύνουν σήμερα οι δύο του γιοί.

Ο Γιάννης Μπουτάρης διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος της Θεσσαλονίκης για δύο θητείες (2002-2006 και 2006- 2010). Ηγήθηκε της παράταξης «Πρωτοβουλία για τη Θεσσαλονίκη» κατά τις δημοτικές εκλογές του 2006 και του 2010 ως υποψήφιος δήμαρχος. Τον Νοέμβριο του 2010 εξελέγη Δήμαρχος Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά (θητεία 2011-2014) και τον Μάιο του 2014 για δεύτερη φορά (θητεία 2014- 2019).

Έχει διατελέσει Πρόεδρος και μέλος των διοικήσεων πολλών επαγγελματικών, πολιτιστικών και περιβαλλοντικών οργανώσεων από το 1980, όπως στη Συνέλευση των Αμπελοοινικών Περιφερειών της Ευρώπης, στη Διεθνή Ακαδημία Οίνου, στο Σύνδεσμο Ελληνικού Οίνου, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στη W.W.F Greece, και στον Οργανισμό Τουρισμο Θεσσαλονίκης. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, και της αστικής εταιρείας «Αρκτούρος», που έχει ως σκοπό την προστασία της καφετιάς αρκούδας και γενικότερα της άγριας ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος.
Τον Ιούνιο του 2015 αναγορεύθηκε Επίτιμος Διδάκτωρ του Τμήματος Οινολογίας και Τεχνολογίας Ποτών του ΤΕΙ Αθήνας. Έχει λάβει πολλές εθνικές και διεθνείς διακρίσεις.